از وقتی مرده ام دلتنگی هایم چند برابر شده. یادت هست؟حتی آن روزها که تمام ثانیه هایش رابرای با تو بودن خرج می کردم و آرام و بی صدا می گفتم :
«دلتنگم».
و این دلتنگی لعنتی هیچگاه رهایم نکرد تا لحظه مرگ
«دوستت دارم »
این شیرین ترین کلمه ایست که در این مکان عجیب و غریب برایت می نویسم.وقتی تازه زیر خاکی شدم قدیمی ترها تشر می زدن دکه چرا هنوز به آن بالاها فکر می کنی؟ در اینجا اندیشیدن به آن بالاها چندان خوشآیند نیست.هنوز موریانه ها به چشمانم نرسیده اند می دانی ؟
گوشت را بیار....
من نگران قلبم هستم اگر آن را هم بخورند دیگر با کجای وجودم باید دوستت داشته باشم؟
شب سوم بعد از مرگم آمدم به خوابت تا همین را بگویم اما جیغ زدی واز خواب پریدی نفهمیدم چرا
تا این حد وحشت کردی و ترسیدی ؟
اما ببین..
به خدا من همان عاشق سابقم
فقط...
فقط...
کمی مٌرده ام!!!!!!!!!!
همین .
